het houdt niet op te beginnen

 

in de schaduw van mijn hoop

leeft een retourtje naar huis

 

maar doe mij nog maar

doe mij nog maar wat er is

een trip naar de grens 

ook al is daar niemand thuis

 

een enkeltje alstublieft

betalen zal ik evengoed

 

het houdt niet op te beginnen.

 

 

 

wat muziek    

in de groene tocht

van de jammerende lente

 

ik weet niet  hoor

maar wat vocht

verdient een beter lot.

 

 

 

 

Ik trap open

wat was dicht

inmiddels gehard

verduister

wat was verlicht

 

ik breek affer

wat eens stond

de stukken liegen

hard en zeer

tot bloedens toe verwond

 

ik tracht zacht

waardevol ontluisterd

duw het even terug

de deur slaat hard

wat eens was gefluisterd

 

ik buig krommer

wat was rechter

draai en kronkel

ik maak alles

echt

 

alleen maar echter.

 

 

 

Ren maar niet

fluisterde ik zacht

 

rennen deed hij toch

zo hard en ongecontroleerd

dat hij viel

ik zag het gebeuren

en keek naar hem

 

ren maar niet

schreeuwde ik hard

 

in de verte viel hij

zo hard en ongelukkig

dat hij stierf

 

ik zag het gebeuren

ik keek.